Σάββατο, 20 Οκτωβρίου 2007

Artwork


Οι τοίχοι του καφενείου ντύθηκαν με πίνακες που μας χαλαρώνουν όταν ο ήλιος ταξιδέυει πάνω απο τα κεφάλια μας και μας κρατούν συντροφιά όταν το φεγγάρι κάνει την εμφάνισή του. Στον πίνακα του Francesco Clemente οι συσχετισμοί αλλάζουν, καιρός να αλλάξουν και στην πραγματικότητα. Στο βάθος ακούγονται μουσικές που έρχονται από όλες τις γωνιές του κόσμου και μας καλούν να πάμε σ' αυτές. Δεν είναι ώρα για καλά παιδιά...

2 σχόλια:

  1. «Μέρα όμορφη, τις πάπιες ταΐσαμε, σινεμά και σπιτάκι μετά» (Perfect Day – Lou Reed [μια δολοφονική μετάφραση]

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Εντελώς δολοφονική... Αν όμως, κατόπιν της προτροπής του Τζίμυ Πανούση, αντικαταστήσουμε τη λέξη "μέρα" με τη λέξη "πρέζα", ο στίχος απογειώνεται...

    ΑπάντησηΔιαγραφή