Τρίτη, 18 Δεκεμβρίου 2007

Πετρέλεος...

Δεν μπορώ να γνωρίζω τις παρασκηνιακές διαδικασίες που έλαβαν χώρα από τη στιγμή που ο κ. Αλαβάνος αποφάσισε αιφνιδίως να παραιτηθεί από πρόεδρος του Συνασπισμού, ίσως για να έχει περισσότερο χρόνο προκειμένου να χαίρεται τα ακίνητά του στην πρωτεύουσα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τις Βρυξέλλες, μέχρι πριν από λίγο που τα μεσημεριανά δελτία ειδήσεων μετέδωσαν πως ο κ. Τσίπρας αποφάσισε τελικά να θέσει υποψηφιότητα για την προεδρία του κόμματος. Καθότι πρόκειται για μια trendy επιλογή στο πιο trendy κόμμα των τελευταίων εθνικών εκλογών, περιμένω πλούσιο ρεπορτάζ από τα μεσημεριανά talk shows επί του θέματος.
Ίσως τελικά στην Κουμουνδούρου να περίμεναν την έγκριση του έγκριτου κ. Λαζόπουλου. Τους την έδωσε και μάλιστα σε απευθείας μετάδοση από την επίσης trendy τηλεοπτική εκπομπή του. Έχοντας λοιπόν τις ευλογίες του κ. Λαζόπουλου που με τη σειρά του έχει τις ευλογίες της AGB, ο κ. Τσίπρας θα είναι υποψήφιος πρόεδρος. Το πως θα εκλεγεί όμως δεν είμαι σε θέση να το γνωρίζω. Πριν από λίγο καιρό ένας φίλος μου και μέλος του Συνασπισμού αποδοκίμασε τη δημοψηφισματικού τύπου διαδικασία ανάδειξης νέου προέδρου στο ΠΑΣΟΚ, με το (πολιτικό;) επιχείρημα πως είναι σχεδόν πανομοιότυπη με τη διαδικασία που ακολουθεί το αμερικανικό Δημοκρατικό Κόμμα για την ανάδειξη προέδρου. ''Στη Σαλονίκη σπάμε τα αυτοκίνητα που έχουν αθηναϊκές πινακίδες γιατί είναι αθηναϊκά'' όπως έλεγαν κάποτε κι οι Α.Μ.Α.Ν...
Έχει όμως ο καιρός γυρίσματα και προσφάτως ο ομοϊδεάτης τους πρόεδρος της Βενεζουέλας, Ούγκο (Boss) Τσάβες, κατέφυγε κι αυτός στην έσχατη, πλην όμως απλώς δημοκρατική, λύση του δημοψηφίσματος προκειμένου να στρογγυλοκαθήσει απερίσπαστος στην πολυθρόνα του κυβερνήτη της χώρας. Τώρα γιατί έχασε ρωτήστε τους κατοίκους της Βενεζουέλας και γιατί ο κ. Αλαβάνος και οι νέοι υποψήφιοι στον Συνασπισμό των ρευμάτων και των τάσεων δεν προχωρούν σε εκλογή προέδρου από τη βάση του κόμματος παρά θα ψηφίσουν μόνο εφτά νομά σ' ένα δωμά, ρωτήστε τους ίδιους. Ίσως επειδή το κάνει το Δημοκρατικό Κόμμα των Η.Π.Α, ίσως επειδή το κάνει το ΠΑ.ΣΟ.Κ, ίσως επειδή δεν θέλουν να ακούσουν απευθείας όσους τους ψήφισαν, ίσως επειδή ο Τσάβες το έκανε κι έχασε, ίσως όλα τα παραπάνω μαζί. Το θέμα είναι πως ο κ. Τσίπρας που ταξίδεψε στη Βενεζουέλα εκ μέρους του Δήμου Καισαριανής για να προμηθευτεί φθηνό πετρέλαιο (σοσιαλιστικό και φιλικό προς το περιβάλλον) είχε την ευκαιρία να διαπιστώσει ιδίοις όμμασι πως είναι να ρωτάς τους πολλούς να σου πουν τη γνώμη τους και να τη δέχεσαι. Θα μπορούσε να επιστρέψει στην Ελλάδα φέρνοντας πέρα από φθηνό πετρέλαιο και ιδέες για την ενίσχυση και εμβάθυνση των δημοκρατικών θεσμών. Ίσως του τις κράτησαν στο τελωνείο. Της πλατείας Κουμουνδούρου.
Κλείνοντας, εκφράζω την απορία μου γιατί ο δήμαρχος της Καισαριανής δεν πήγε ο ίδιος στη Βενεζουέλα να διαπραγματευτεί την αγορά πετρελαίου όπως κάνει εδώ και καιρό ο δήμαρχος του Λονδίνου. Εκτός πιά κι αν είναι όλα επικοινωνιακά κόλπα εν όψει των εξελίξεων στο κόμμα του Συνασπισμού της Αριστεράς, των Κινημάτων και του Πετρελαίου. Sorry, της οικολογίας ήθελα να πω. Πάντως κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων με τους Λατινοαμερικάνους για λογαριασμό του δήμου Καισαριανής, ίσως ο κ. Τσίπρας να κατάλαβε τι περνούσε τόσα χρόνια ο κακόμοιρος George Bush Jr όταν διαπραγματευόταν την αγορά πετρελαίου από τους Σαουδάραβες για λογαριασμό του τότε πλανητάρχη πατέρα του και των εταιρειών που τον υποστήριζαν. Κρίνοντας από τους μεσάζοντες, ίσως τελικά να μην είναι δύσκολη δουλειά, όμως διάολε, πρέπει να προορίζεσαι για αρχηγός κόμματος προκειμένου να την κάνεις...

ΥΓ: Επιστρέφοντας στην Ελλάδα και ρωτώμενος αν τελικά θα είναι υποψήφιος, ο κ. Τσίπρας απάντησε χρησιμοποιώντας τα λόγια του Σιμόν Μπολιβάρ που κάποτε είπε πως ''όποιος επιμένει να είναι στρατηγός χάνει τον πόλεμο''. Τελικά αποφάσισε να είναι στρατηγός. Όμως όπως είπε μια άλλη φορά ο Μπολιβάρ ''η τέχνη της νίκης μαθαίνεται από τις ήττες'' λόγια που σοφά αναρτήθηκαν στην ιστοσελίδα της κυβέρνησης της Βενεζουέλας μετά από το δυσμενές για τον Τσάβες αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος. Ας το έχουν στο μυαλό τους εκεί στην Κουμουνδούρου. Εκτός πια κι αν το ρεύμα του trendy έχει επικρατήσει ολοκληρωτικά παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των υπόλοιπων emo αριστερών. Τι να κάνουμε, trendy είναι, θα περάσει, που είπε κάποτε κι ο Φασουλής...