Δευτέρα, 29 Σεπτεμβρίου 2008

Shut up!

Η ιδεολογία σε μια κοινωνία είναι περίπου όπως η διακόσμηση σε ένα σπίτι. Το σπίτι έχει τις τεχνικές και κατασκευαστικές προδιαγραφές του που καθορίζουν τη λειτουργικότητα και την ασφάλειά του, ενώ η διακόσμηση έρχεται τελευταία και δίνει το στίγμα, την ταυτότητα του σπιτιού.
Δεν θα μπω στον πειρασμό να κρίνω την επικρατούσα ιδεολογία σε μια κοινωνία όπως η ελληνική. Ας δεχτούμε όμως πως ένα από τα χαρακτηριστικά της είναι η φασαρία και η διαμαρτυρία. Στην νεοελληνική πραγματικότητα όλοι μας θα βρούμε κάτι στραβό που θα μας κάνει να δυσανασχετήσουμε, να σιχτιρίσουμε, να αποδώσουμε ευθύνες. Είτε αυτό είναι οι χάλια δρόμοι, τα απαράδεκτα νοσοκομεία, τα ελεεινά πανεπιστήμια, οι χαμηλοί μισθοί, το δυσλειτουργικό κράτος και πάει λέγοντας. Έχουν όμως όλοι το δικαίωμα να διαμαρτύρονται;
Ένας ελεύθερος επαγγελματίας για παράδειγμα που δηλώνει εισόδημα 416 ευρώ το μήνα (ήτοι 5000 ευρώ το χρόνο) έχει δικαίωμα να διαμαρτύρεται όταν ο γεμάτος λακούβες δρόμος χαλάει τις αναρτήσεις του πανάκριβου SUV του; Ο γιόκας αυτού του επαγγελματία που πάει στο πανεπιστήμιο και κατατάσσεται στα ΕΑΑΚ, στην ΠΚΣ ή στην ΠΑΣΠ ακόμα, έχει δικαίωμα να απαιτεί αύξηση των κρατικών δαπανών για την παιδεία καθώς και δωρεάν παροχή της σε όλους; Με άλλα λόγια, ποιός πληρώνει για όλα αυτά; Κι αν διαμαρτύρονται οι συμπολίτες μας φοροφυγάδες, τι πρέπει να κάνουν οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι που οι μισθοί φθάνουν πάντα φορολογημένοι στις τσέπες τους; Να πάρουν τα όπλα;
Ο φόρος δίνει το δικαίωμα στη διαμαρτυρία. Όσοι τον πληρώνουν, έχει καλως. Ας διαμαρτύρονται και ας αναθεματίζουν όσο τους κάνει κέφι. Οι υπόλοιποι (και είναι πάρα πολλοί) ας το βουλώσουν κι ας κάνουν το σταυρό τους που η ελληνική κοινωνία και το ελληνικό δημόσιο τους ανέχονται ακόμα.


Δευτέρα, 22 Σεπτεμβρίου 2008

Τρύπες are back!!!


Ένα στίχο από "Τρύπες" χρησιμοποίησε ο Alexis Τσίπρας στην χθεσινή του ομιλία σε νεολαίους της αριστεράς, της οικολογίας και των κινημάτων. Ως φαν του συγκροτήματος, του προτείνουμε και μερικούς άλλους στίχους προς γνώση και συμμόρφωση. Οι συνειρμοί δικοί σας.




1. Γριά πουτάνα που ξυρίζει τα πόδια της, γίναμε άρρωστοι απ' αυτήνα όλοι...
2. Λονδίνο, Άμστερνταμ ή Βερολίνο, έχεις ξεχάσει που ακριβώς θέλεις να πας...
3. Κράτα το σόου μαϊμού, κράτα το σόου...
4. Εδώ δεν πιάνουν οι κατάρες, δεν πιάνουν οι ευχές...
5. Γίνομαι άντρας σκάβοντας το λάκκο μου...
6. Για νέες ήττες, για νέες συντριβές κάθε στιγμή είναι μια υπέροχη ευκαιρία...
7. Έι πεινασμένα ανθρωπάκια εκεί κάτω, όσο υπάρχω εγώ κανένας σας δεν πλήττει...
8. Φανέρωσε μας τη μάσκα που κρύβεις, κάτω απ' τη μάσκα που φοράς...
9. Είδα έναν άντρα να πέφτει όμως δεν πρόλαβα να κάνω ευχή...

Ο τελευταίος στίχος είναι από το άλμπουμ "Υπέροχο τίποτα". Του το αφιερώνουμε.

Όταν...

Όταν πρωθυπουργός επισκέπτεται την συνταγματικά ανεξάρτητη Κεντρική Τράπεζα...
Όταν υπουργός δηλώνει πως μέσα σε 2 χρόνια δανείστηκε 875.000 ευρώ για αγορές...
Όταν άλλος υπουργός ιδρύει εταιρεία για να πληρώσει χαμηλότερους φόρους...
Όταν οι καλόγεροι έχουν αγοράσει σχεδόν ακόμα και τον αέρα που αναπνέουμε...
Όταν στο ΣΥΝ μιλούν από μόνοι τους για συνεργασία με το ΠαΣοΚ...

...τότε ναί, υπάρχει περίπτωση το ΠαΣοΚ να είναι μπροστά στις δημοσκοπήσεις!!!

Κυριακή, 21 Σεπτεμβρίου 2008

Τα απολύτως απαραίτητα

Προκειμένου να συνεργαστεί με το ΠαΣοΚ (αλλά κυρίως για να ικανοποιήσει το εσωκομματικό του ακροατήριο) ο πρόεδρος του ΣΥΝ διατύπωσε έξι προτάσεις προγραμματικής σύγκλισης των δύο κομμάτων. Φυσικά καμιά τους δεν αφορούσε την υπ' αριθμό ένα αδικία της ελληνικής κοινωνίας, την άνιση φορολογική αντιμετώπιση μισθωτών κι ελεύθερων επαγγελματιών. Οι προτάσεις του αφορούσαν την Ολυμπιακή, το διαχωρισμό Κράτους - Εκκλησίας, τη σύσταση εξεταστικής για το Βατοπέδι (ή Βατοπαίδι τελικά;), την κατάργηση όλων των ΚΕΣ, την καθιέρωση της απλής αναλογικής και το κλείσιμο της νατοϊκής βάσης στη Σούδα. Τα απολύτως απαραίτητα δηλαδή για μια συνεργασία. Λες και δεν υπάρχουν σημαντικότερα θέματα για κουβέντες περί συνεργασίας, όπως οικονομική πολιτική, φορολογικό σύστημα, αγορά εργασίας, περιβάλλον. Ας είναι. Για αυτό εμείς προτείνουμε να μπουν κι άλλα σημαντικά θέματα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων μεταξύ των δυο κομμάτων:
1) Νομιμοποίηση γάμων μεταξύ ομοφυλόφιλων.
2) Αποποινικοποίηση μαλακών ναρκωτικών. Τα συντρόφια κοντεύουν να φαληρίσουν.
3) Υποχρεωτική μεταγλώττιση αμερικάνικων ταινιών.
4) Αφοπλισμός όλων των αστυνομικών. Ένα αστυνομικό τμήμα ανά νομό.
5) Αποφυλάκιση όλων των αγωνιστών αναρχικών. Τώρα.
6) Κατάργηση υποχρεωτικής στράτευσης. Κατάργηση και των ενόπλων δυνάμεων μη σου πω.
7) Κατ' οίκον περιοσμός του αμερικανού πρέσβη.
8) Επιλογή των καθηγητών πανεπιστημίων και των πρυτάνεων από τους συνδικαλιζόμενους φοιτητές (πλην ΔΑΠιτών).
9) Κατάργηση απουσιών σε γυμνάσια και λύκεια. Το είχε πει κι ο Τσίπρας.
10) Κατάργηση μαθητικών παρελάσεων. Παραλίγο να το ξεχάσω...
11) Αγορά πετρελαίου μόνο από τον Τσάβες.
12) Κρατικοποίηση Ολυμπιακής. Ποινικοποίηση Ολυμπιακού.

Ποιά φτώχεια, ποιά ακρίβεια, ποιά σκάνδαλα. Αυτά περιμένει ο κοσμάκης...

Παρασκευή, 19 Σεπτεμβρίου 2008

Στο ασανσέρ που συναντιόμαστε...


Σήμερα στη Βουλή ο εικονιζόμενος ήταν δυο φορές επιθετικότερος από τον υπουργό Μεταφορών απέναντι στο ΠαΣοΚ για το θέμα της Ολυμπιακής.
Δεν είναι σατανική η σύμπτωση πως επίθεση τέτοιας έντασης είχε να γίνει καιρό, κι έγινε λίγες μέρες μετά την πτώση του ΣΥΡΙΖΑ ξάνα σε μονοψήφια ποσοστά στα γκάλοπ και την ταυτόχρονη πρωτιά του ΠαΣοΚ;


Υ.Γ: Οι ευρωβουλευτές κ. Παπαδημούλη, δεν υποτίθεται πως εκλέχτηκαν για να βρίσκονται συνέχεια στον τόπο εργασίας τους;

Τρίτη, 16 Σεπτεμβρίου 2008

Που να Π.Α.ΜΕ κύριοι;;;

Το τρένο ήταν προγραμματισμένο να αναχωρήσει από το σιδηροδρομικό σταθμό Πάτρας στις 12 το μεσημέρι, όπως κάθε μέρα. Ξαφνικά δύο τύποι μπαίνουν μέσα και αρχίσουν να μοιράζουν φυλλάδια στους επίδοξους επιβάτες. "Είμαστε από το Π.Α.ΜΕ" έλεγαν καθώς μοίραζαν τα φυλλάδια, ακόμα και σε ιμπεριαλιστές backpackers τουρίστες από χώρες της Ε.Ε και του ΝΑΤΟ που δεν ήξεραν γρι ελληνικά. Αμέσως με έζωσαν τα φίδια. Βιαζόμουν βλέπετε να φτάσω στον προορισμό μου την προγραμματισμένη ώρα. Όμως το φυλλάδιο των συνδικαλιστών Ο.Σ.Ε ήταν το εισιτήριό μου για την καθυστέρηση. Κοίταξα έξω από το παράθυρο. Καμιά δεκαπενταριά άτομα με σημαίες και τηλεβόες είχαν στρατοπεδεύσει πάνω στις γραμμές του τρένου. Το σύνθημα "Εμπρός λαέ, μη σκύβεις το κεφάλι, τώρα με το Π.Α.ΜΕ, αντίσταση και πάλι" έβαλε τέλος στις ελπίδες όλων των επιβατών για έγκαιρη άφιξη στους προορισμούς τους.
Μισή ώρα κράτησε η διαμαρτυρία των "εργαζομένων" του ΟΣΕ. Και όσο φώναζαν το πιό πάνω σύνθημα, το μήνυμά του στο εσωτερικό της αμαξοστοιχίας είχε αποδομηθεί εντελώς. Ούτε το εμπρός είδαμε, ουτε το "πάμε", τα κεφάλια όλων ήταν σκυμμένα από την απελπισία για την καθυστέρηση, ούτε βεβαίως το "μαζί λαέ" αφού όλοι οι επιβάτες αναθεμάτιζαν την ώρα και τη στιγμή. Τελικά κάπου σταματάει η πολιτική δράση και αρχίζει η γραφικότητα. Σε τελική ανάλυση, εμείς σήμερα το μεσημέρι καθυστερήσαμε μόνο τριάντα λεπτά. Κάποιοι άλλοι έχουν μείνει καθυστερημένοι για δεκαετίες...

Τα βακούφια του 2000












Τελικά μήπως αντί να υπογράψει υπέρ της αναγραφής του θρησκεύματος στις αστυνομικές ταυτότητες, υπέγραψε τη μεταβίβαση γης από το Δημόσιο στην Εκκλησία;

Σάββατο, 13 Σεπτεμβρίου 2008

Live from Vistonida


Επειδή τα περί απόδοσης ευθυνών και πλήρους διαλεύκανσης τα ακούμε κάθε τρεις (ή τρις;) και λίγο... Μήπως να τον μετονομάσουμε σε ηγούμενο Ρεφραίν;