Σάββατο, 16 Οκτωβρίου 2010

Εξομολογήσεις ενός οστρακοσυλλέκτη

I 've got another confession to make:
Το καλοκαίρι δέχτηκα πόλεμο επειδή βουτούσα στα όχι και τόσο ανοιχτά και μάζευα κοχύλια και διάφορα όστρακα. Καθημερινά ερχόμουν αντιμέτωπος με ψευτο-οικολογικά επιχειρήματα του τύπου ότι στερώ από τα ψάρια μια πολύτιμη πηγή ασβεστίου (...), ότι όλα έχουν το ρόλο τους στη φύση, αλλά και με πιο ευφάνταστες κατηγορίες όπως ότι χαλάω το feng shui του βυθού και πως αποπροσανατολίζω τα ψάρια με κίνδυνο να δείξουν ασυνέπεια στα υποθαλάσσια ραντεβού τους...
Τι κι αν τα κοχύλια που μάζεψα ταξίδεψαν στη μακρινή Αγγλία, τι κι αν έφερνα λίγη από την ομορφιά του βυθού στην επιφάνεια. Ο πόλεμος ήταν ανελέητος - πολλές φορές και το πλιάτσικο και οι δολιοφθορές από τους επικριτές μου. Ειλικρινά ήταν ένα δύσκολο καλοκαίρι για οστρακοσυλλέκτες.
Αν όμως η συλλογή κοχυλιών θεωρείται απαράδεκτη και καταδικαστέα, οι τύποι στο παρακάτω βίντεο είναι προφανώς εγκληματίες πολέμου. Δείτε τον εξοπλισμό τους, την οργάνωσή τους, το σχεδιασμό της βάρβαρης επιχείρησης στους κατά τα άλλα γαλήνιους βυθούς, ακόμα και πρόγραμμα σπουδών οργάνωσαν (όπου φυσικά το παράσημο θα είναι κάποιο M.Sc, M.Phil, Ph.D ή Dr. δίπλα από το όνομά τους).
Όμως από τα παλιά τα χρόνια ο κόσμος είναι άδικος. Επιβραβεύει αυτούς και αφήνει τους ταπεινούς οστρακοσυλλέκτες να κουβαλάνε στους ώμους τους το βάρος.
Δεν θα έγραφα τα παραπάνω αν στο βίντεο δεν αναγνώριζα μια παλιά μου φίλη. Θα την εντοπίσετε κι εσείς, είναι η μοναδική Ελληνίδα (είναι πολυεθνική η δύναμή τους, ακιβώς όπως με τους στρατιώτες του ΟΗΕ στο Κόσοβο και το Αφγανιστάν).
Ένα είναι σίγουρο: Αυτοί οι τύποι πρέπει να λογοδοτήσουν ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Υποθαλάσσιων Εγκλημάτων. Από τη μεριά μου, θα κάνω ό,τι μπορώ προς αυτήν την κατεύθυνση...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου