Σάββατο, 17 Σεπτεμβρίου 2011

Londinium cont'd

Βασικά η ανάρτηση είναι τεράστια. Οπότε πατήστε στο λινκ παρακάτω για να τη δείτε όλη. Για να μεγεθύνετε τις φωτογραφίες, κλικάρετε πάνω τους και θα μεγαλώσουν αυτόματα.
Προσοχή όμως: Μην ξεχαστείτε από την απαράμιλλη ομορφιά τους!!! Έχετε πάντα στο νου σας να γυρίζετε πίσω για να δείτε ολόκληρη την ανάρτηση. Enjoy!

Getting into Macintosh's house was a demanding task.

Mystery solved:

One of the main reasons for visiting the UK:

What's up tiger Lilly???
(The best piece of art in Glasgow)

The Athens of the North: EdinBRA

I don't want to be buried in a pet cemetery...

Παραδοσιακός Σκωτσέζικος γάμος. Τρία μερόνυχτα
κρατάει το γλέντι. Πάντως εγώ στο δεκάλεπτο βαρέθηκα
και πήγα για σκωτσέζικο ντους.

Traditional scottish gournopoula:

Man turned into a Scotsman:

Περιμένοντας τον Gerrard:

To UCL στο Λονδίνο:

Το UCL στην Ελλάδα:

Αγανακτισμένοι στο Westminster:

To Λονδίνο παίζει να έχει περισσότερη χλωρίδα 
και πανίδα από την Πίνδο:

Το επάγγελμα των ταξιτζήδων άνοιξε πριν πάρα πολλά
χρόνια. Το χρώμα των ταξί παραμένει κλειστό όμως:

Οι Savage Garden τελικά ήταν πιο επιτυχημένοι απ'
ότι νόμιζα παλιότερα:

Here's the priest, there's the priest, where is the priest???
(Η ένταξη της Βουλγαρίας στην ΕΕ είναι γεγονός)

H πιο ακριβή γέφυρα της Ευρώπης μετά από αυτή
στο Ρίο - Αντίρριο:

Κοιτάζοντας νοσταλγικά πίσω λίγο πριν
το ταξίδι της επιστροφής:

Βασικά βαριέμαι να ανεβάσω άλλες. Αν έχετε όρεξη διαβάστε μερικά αποσπάσματα από ένα βιβλίο του Peter Ackroyd για το Λονδίνο (πρέπει όμως να έχετε τουλάχιστον Lower του Cambridge με Β). To πέτυχα σε ένα από τα περιοδικά που βρίσκει κανείς στα καθίσματα των αεροσκαφών της British Airways και φυσικά το άρπαξα κρυφά και το έχωσα στην τσάντα μου. Βέβαια κατά τη διάρκεια της πτήσης η αεροσυνοδός με κέρασε 4-5 μπουκαλάκια Johnny Walker - η καλοσύνη της με σκλάβωσε τόσο που μετάνιωσα για την πράξη μου και ήθελα να επανορθώσω. Όμως είχα γίνει τόσο τύφλα στα 36000 πόδια που ξέχασα να επιστρέψω το περιοδικό στη θέση του. Δε βαριέσαι... 


London is suffused with centuries of suffered experience. It is an echo chamber of memories, dreams and desires. They do not necessarily take a material form. London is not a city with many physical vestiges of its past. It has a few ancient houses and even fewer ruins. It seems to prefer to build over its history and thus to renounce it. Nevertheless the past is embodied in patterns of human behaviour, in habits of speech and thought, in continuities of life and activity. If you want to understand the city, look around at its people rather than its monuments.
There is also another force in London that might be called the territorial imperative. It seems possible that one place - one street or one neighbourhood - can harbour the same activity or the same set of activities over many hundreds of years. It is almost as if the territory itself encouraged it, and drew into itself the people who might perform it. [...]
There are many [...] examples of this territorial magnetism, emphasising the point that in London you must always look back over your shoulder to glimpse the shadows of the past. There are parts of the city where the present reality is swept up by images and feelings that are associated with the history of one place. It is as if the past engulfs the present - or rather they are locked in a mutual embrace like lovers. Of all the cities in the world London is the one most invaded by this echoic principle. It displays its mysteries to those who wander and wonder.
I have visited many other European capitals and I must admit that none of them have for me that same echoic potential. The glory that was Athens and the grandeur that was Rome seem in some sense to have departed, despite the manifest presence of the past. But the brooding immensity of London remains. It does not have the elegance of Paris or the splendour of Vienna or the prettiness of Prague, but it has something far more important - it has energy, it has tenacity, it has darkness and power at its heart. The passing generations can no more change that nature than they can hold back the wind or the tide. London has become part of the natural world.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου